Motie met betrekking tot terugkeerregeling vluchtelingen

Motie met betrekking tot terugkeerregeling vluchtelingen

5-10-2009

Een paar weken geleden zijn een aantal van ons aanwezig geweest bij een bijeenkomst van Vluchtelingen in de Knel. Het ging om zogenaamd rechthebbenden. Wat is het geval. Er zijn in onze stad vluchtelingen die hier op zich legaal zijn (rechthebbenden) en waarvan het de bedoeling is dat ze teruggaan naar het land vanwaar ze gevlucht zijn. Echter, om medische of praktische redenen (het land waar ze naar terug willen ontkent dat ze er vandaar komen bijvoorbeeld) lukt dat niet binnen de korte termijn die daarvoor staat vanuit de Rijksoverheid. Het gevolg is dat ze (gezinnen, individuen) op straat staan en zonder enige bron van inkomsten zijn. Werken mogen ze niet. Met financiële hulp vanuit de gemeente Eindhoven (de regeling dateert van 2003) worden deze mensen van kost en inwoning voorzien door Vluchtelingen in de Knel. En onderwijl lopen er natuurlijk procedures om te zorgen dat het maatwerk geleverd wordt om hun positie tussen wal en schip op te lossen. Echter, volgens de Staatssecretaris, zullen per 1januari 2010 alle individuele probleemgevallen, conform de politieke wens, als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Ondersteuning vanuit de gemeente is dan niet meer nodig, aldus het Rijk. Nu zitten, zoals wij allen weten, er tussen droom en daad, zowel wetten, als ook praktische bezwaren. Juist door die praktische bezwaren is het waarschijnlijk, dat de werkelijkheid er na 1januari veel minder ideaaltypisch uitziet. Oftewel, er zijn hier nog steeds rechthebbenden: mensen die hier rechtmatig zijn, zonder onderkomen, zonder inkomen en zonder het recht om te mogen werken. Wenselijk is, dat de Rijksoverheid de situatie van de rechthebbenden zo snel mogelijk volgens de menselijke maat oplost, maar zolang dat nog niet gelukt is, in hun onderhoud voorziet. Daarop zou de verantwoordelijk Wethouder bij de Staatsecretaris moeten aandringen. Indien de Rijksoverheid niet in het onderhoud van de hier nu verblijvende rechthebbenden voorziet, zal Eindhoven zelf daarvoor zorg moeten blijven dragen.

CONCEPT Actuele Motie rechthebbenden AcM 2

De ondergetekende heeft de eer de volgende motie aan te bieden.

De ondergetekende, lid van de raad van de gemeente Eindhoven;

overwegende dat,

de werkelijkheid van de uitvoering van de terugkeerregeling weerbarstig is van mening zijnde dat het ongewenst is dat na 1januari 2010 in Eindhoven verblijvende rechthebbenden van onderdak en onderhoud verstoken zijn stelt voor dat

1. de verantwoordelijk wethouder erop aandringt bij de staatsecretaris om de situatie van rechthebbenden zo snel mogelijk en volgens de menselijke maat op te lossen en indien dat nog niet op 1januari 2010 gebeurd is in de kosten van hun onderhoud en huisvesting te voorzien;

2. indien de rijksoverheid in dat laatste niet voorziet, zelfde lokale regeling van 2003 te blijven voortzetten voor de hier verblijvende rechthebbenden. Eindhoven, 6 oktober 2009 Het lid van de raad,

Lekker lang doorwerken

8-11-2009

Dré Rennenberg van het Ouderen Appel Eindhoven strooit kwistig met cijfers in zijn artikel 'Niet de vergrijzing is probleem, maar de verdeling' (ED 29 oktober). Met alle respect, maar hij lijkt vooral te willen vasthouden aan hoe het was en vergeet vooruit te kijken.

Overigens geldt dat ook voor het artikel 'In ruil voor VUT krijgen we later AOW' van het viertal Sluiter, Fings-Dresen, Berghuis en Kuin (ED 31 oktober).

Op de eerste plaats zaaien ze paniek alsof er morgen een aardverschuiving plaatsvindt. We hebben nog lang niet te maken met een hogere AOW-leeftijd. Het duurt volgens het huidige kabinetsvoorstel nog tien jaar voordat de AOW-leeftijd – met om te beginnen één jaar – omhoog gaat. Dus laten we niet doen of alle werkenden per direct de klos zijn. Zelfs bij het geleidelijk invoeren van een hogere AOW-leeftijd met één maand per jaar, zoals mijn partij graag wil, zijn we pas 24 jaar verder voordat de AOW-leeftijd met twee jaar is verhoogd.

Speciaal voor de verstokte 65-jaar- AOW-liefhebbers een paar cijfers om het eens van de andere kant te bekijken: De arbeidsparticipatie van 55 tot 65-jarigen was in 1991 39,5 procent. Volgens het CPB is die in 2020 voor 55-59 jaar 77 procent en voor 60–64 jaar 43 procent. Een gigantische stijging, maar internationaal gezien nog steeds erg laag. Daar zit dus nog heel veel rek in.

Als we over eerlijke verdeling praten is het de vraag of het bij een sterk vergrijzende bevolking rechtvaardig is dat een sterk afnemende beroepsbevolking met een leeftijd van 15 tot 65 jaar de lasten moeten dragen voor een samenleving met meer dan 3,6 miljoen 65-plussers in 2025 (ten opzichte van 2,4 miljoen in 2008). Wist u dat sinds 1950 onze levensverwachting met bijna tien jaar is gestegen en dat die verder zal stijgen?

In beide artikelen wordt genoemd dat veel mensen boven de 65 jaar chronisch ziek zijn en lijden aan kwaaltjes. Tja, mijn opa van 91 had ik ook wat lichamelijke ongemakken. Maar dat is natuurlijk een statistiek waar we niets mee kunnen.

Overigens is wetenschappelijk bewezen dat mensen die werken langer gezond blijven en gelukkiger zijn. Dus wie weet hebben we met minder chronisch zieken te maken als er straks langer wordt doorgewerkt? Bovendien veronderstellen de tegenstanders dat chronisch zieken nergens meer toe in staat zijn. Onzin natuurlijk, al was het maar omdat in sommige statistieken ook slechthorenden worden meegenomen als chronisch ziek (bron RIVM).

Samengevat is werken tot je 65e niet alleen met het oog op de bevolkingssamenstelling en de overheidsfinanciën, maar ook qua mentaliteit, levensverwachting en levenskwaliteit totaal achterhaald.

Tot slot durf ik te stellen dat het werk voor ouderen vanzelf zal toenemen. Het aandeel gekwalificeerde en vitale ouderen neemt toe, het aantal beschikbare jongeren neemt af en een verhoogde AOW-leeftijd prikkelt om te blijven werken. Het went vanzelf. Werkenden als ik (42 jaar), die dus langer door 'moeten' werken, weten straks niet meer beter.

De auteur is voorzitter van D66 Eindhoven

Deel via: