Onderwijs: het eeuwige vooroordeel uitgeveegd

Onderwijs: het eeuwige vooroordeel uitgeveegd

Op zaterdag 20 september viel mijn mond open door het lezen van een ingezonden brief in het Eindhovens Dagblad met de kop ‘half werk leraren’. Wat een naïviteit! Een paar seconden later sloeg dat om in boosheid. De eeuwige vooroordelen over het leraarschap (ze hebben toch zo lekker lang vakantie?) kunnen niet vaak genoeg gepareerd worden. Ik schrijf dit stuk om twee redenen: Opgegroeid in een onderwijsnest en samenwonend met een lerares Frans voel ik me sterk verbonden met het leraarschap. Daarbij vind ik het vanuit mijn politieke achtergrond noodzakelijk dit onderwerp permanent op de agenda te houden.

De bewuste briefschrijver maakte zich druk om 3,5 procent loonsverhoging in de komende twee jaar. Misschien eerst even terug naar het waarom. Wellicht dat ook hem is opgevallen dat het beroep van leraar niet bepaald aan populariteit heeft gewonnen de laatste decennia. Sterker nog, in de Randstad dreigt voor sommige vakken een tekort van10%. Stel je voor: je kind gaat naar de middelbare school en voor 10% van de geplande uren is geen leraar beschikbaar? En voor een groot aantal andere uren krijg je studenten of docenten zonder bevoegdheid, want tja de gaten moet opgevuld worden. Die impopulariteit komt niet voort uit de lange vakanties, geachte briefschrijver. Voor de klas staan is een zware baan die veel energie vraagt. Zelfs zij die de klas goed in de hand hebben beamen dat een klas vol mondige pubers veel van je vraagt. Bovendien is het een baan waar je onder de les niet even uit het raam kan kijken of even rustig achterover gaat zitten. Laat staan dat je onder werktijd even googled naar je volgende vakantiebestemming. Daarbij is de vergelijking van de brievenschrijver van de 728 lesuren met zijn 1.500 declareerbare uren geen appels met peren, maar bosbessen met kokosnoten vergelijken.

Een full time baan in het middelbaar onderwijs bedraagt 1659 uur op jaarbasis. Naast het lesgeven wordt de docent geacht zijn/haar lessen voor te bereiden, toetsen en proefwerken te corrigeren, stagiaires te begeleiden, bijvoorbeeld een mentoraat te nemen, kinderen met ADHD en PDD-NOS te begeleiden, lesmateriaal te ontwikkelen voor de zogenaamde KWT uren, teamoverleg te voeren, sectieoverleg te voeren, in werkgroepen projecten uit te voeren, toezichturen voor zijn/haar rekening te nemen, verplichte cursusdagen te volgen en als pleinwachter op te treden. En nou en of dat declarabel is! Deze stevige inspanning betaalt zich dubbel en dwars terug in onze samenleving. Want geen declareerbare uren in andere sectoren zonder goed opgeleide mensen. Goed onderwijs zorgt voor gelijke kansen en voor een concurrerende positie van onze economie.

Steeds minder jongeren willen leraar worden. Niet zo gek als je kijkt wat het vraagt en wat het verdient met een HBO of universitaire opleiding. Overwegend (veel) minder dan in het bedrijfsleven. Dus voordat u besluit een brief te sturen of zich op te winden over de verhoging van de leraarsalarissen, denk dan nog even aan het volgende: het is essentieel voor uw (klein)kinderen en een absolute noodzaak voor het functioneren van onze maatschappij om dit gewaardeerde beroep het respect en de beloning te geven die het verdient.

Arjan Rattink

Deel via: