Verslag

Het is een stille tijd in de Eindhovense politiek. Dit college ziet zichzelf als een uitvoeringscollege en probeert dat ook zo veel mogelijk te doen zonder de Raad dus er komt weinig naar de Raad. D66 lost het op door zelf zaken te agenderen. Zo hebben we de culturele invulling van Strijp S geagendeerd ( het moet daar gaan borrelen en bruisen, maar dan moet je ook zorgen dat dat daadwerkelijk kan  en zal gebeuren), de grondwateroverlast (eigenlijk wijst elke overheid naar elkaar en zijn de weinige genomen maatregelen niet erg zinvol, dus de burger blijft met zijn voeten in de modder staan),  de woningbouwproductie ( er wordt door dit college vooral ingezet op veel bouwen, maar los van het feit dat ze het niet halen, is de echte vraag of er wel gebouwd wordt waar behoefte aan is en waarvan je kunt zeggen : nou, dat kan inderdaad 100 jaar mee, een verrijking  voor bewoners en stad), de economische visie van de SRE (belangrijk voor Eindhoven want veel van  economische beleid  loopt via de SRE en dit was een volstrekt visieloos stuk) etc.. Het lukt ons altijd wel genoeg medestanders te vinden, in zowel College als Raad,  om het, tenslotte redelijke, D66 standpunt aangenomen te krijgen.

Ook bij de wel aan de Raad actief door het College voorgelegde stukken lukt dit. Zo is rond Eindhoven Airport onze visie overgenomen dat we moeten gaan voor een vaststelling van het maatschappelijk acceptabel totaal geluidsniveau voor Defensie en het gewone vliegveld samen. Bij de implementatie van de nieuwe wet op de ruimtelijke ordening wordt onze conclusie gedeeld dat de structuurvisie op de stad die daaronder ligt slecht allerlei bestaande nota’s  zijn met een nietje erdoor en dat er dus meteen aan de slag gegaan moet worden om een echte te maken, want je wilt natuurlijk vooral de ontwikkeling van de stad mogelijk maken, maar dan heb je wel een daarbij horende visie nodig. Bij het bomenplan hebben we erop ingezet dat er niet alleen mooie, oude bomen behouden blijven, maar dat ook oude structuren, zoals de beroemde parken en wegen- en stratenbeplanting van Fontaine,  actief hersteld worden en uitgebreid tot  nieuwe ontwikkelingen. Een laatste voorbeeld, bij het vaststellen van de cultuurhistorische waardekaart, een overzicht van de ruimtelijke plekken die het waard zijn om zorgvuldig mee om te gaan, hebben wij gepleit voor ruimhartigheid (weg is weg, dus het is altijd handig om er nog eens goed naar te kijken) en dat de waarde niet alleen in her ruimtelijke zit, maar ook in het verhaal dat erbij hoort.

Zo zijn Fred, Loek en ik eigenlijk steeds bezig om te zorgen dat er los van de waan van de dag ook ingezet wordt op een duurzame toekomst, op een stad waar je wilt zijn en de ruimte is om je leven te leven, samen met anderen.

Met vrijzinnige groet, zoals de secretaris van het bestuur altijd schrijft,  

Mary-Ann Schreurs, fractievoorzitter D66

Deel via: